‘Paars betekent hele foute boel’

Leefbaarheidsschouwen.

Veertig keer per jaar lopen ze in kleine groepjes door de buurt. Soms ’s morgens vroeg om zes uur; soms in de middag of ’s avonds; en zelfs midden in de nacht rond vier uur. Altijd volgens een vaste route noteren ze wat ze zien. Het zijn bewoners, ondernemers, politieagenten en vertegenwoordigers van het stadsdeel. De schouwen vormen de antenne van de buurt.

Het idee ontstond in 2005 nadat gemeente, politie en bewoners in het Bethaniënklooster lijnrecht tegenover elkaar hadden gestaan vanwege de onveiligheid in de buurt door drugsoverlast. Volgens burgemeester Cohen viel het allemaal wel mee. De bewoners en de politie dachten daar fundamenteel anders over. Bewoners Marten van der Krieke en Edwin Schölvinck waren er toen bij.

Harddrugs
Schölvinck: ‘Kort na dat overleg kwam de wijkteamchef van bureau Warmoesstraat met het idee om ‘kleuren’-schouwen te introduceren. Dat idee kwam van zijn Rotterdamse collega’s. Die hadden een systematiek ontwikkeld om de mate van overlast vast te stellen door middel van kleuren: groen is prima in orde, geel is redelijk oké, rood is slecht en paars betekent hele foute boel.’
Van der Krieke: ‘Toen hebben we hier ook criteria vastgesteld waar we op moesten letten. We hebben vier routes over de Burgwallen en door de Nieuwmarktbuurt uitgestippeld en we zijn begonnen.’
Schölvinck: “De eerste jaren noteerden we veel paars en rood. En we letten alleen maar op aspecten van veiligheid, zoals dealers, verslaafden, tippelaars, en zaken die wezen op het gebruik van toen nog vooral harddrugs. Ik kan mij nog een opmerking van toenmalig stadsdeelvoorzitter Iping herinneren, dat het toch fantastisch zou zijn als er een moment zou komen zonder paars en rood. Wij hebben daar hartelijk om gelachen, want dat leek toch echt niet haalbaar.’

Heksenketel
Een keerpunt ontstond met de introductie van de zogeheten ‘ketenaanpak’. Toen politie, gemeente, GGD, Leger des Heils en Jellinek gingen samenwerken, wierp dat zijn vruchten af.
Schölvinck zag het als schouwer gebeuren: ‘In korte tijd verdwenen de verslaafden van straat en ook veel bijkomende ellende. Kort daarop volgde een periode zonder dat we paars en rood scoorden. Het ging op een gegeven moment zelfs zo goed dat we ons afvroegen of we nog wel door moesten gaan met schouwen. Toen hebben we besloten om, behalve naar veiligheid, ook naar aspecten van leefbaarheid te gaan kijken.’
Van der Krieke woont sinds 1971 in de Nieuwmarktbuurt. ‘De drugsproblematiek is nu totaal anders, maar nog wel aanwezig.’ Schölvinck vult aan: ‘De nieuwe bron van het kwaad is verbonden met het toegenomen toerisme. Dealers verkopen nu vooral nepdope en lichten toeristen op. En dan zijn er natuurlijk nog de zakkenrollers.
Maar de echte heksenketel in het Wallengebied wordt nu aangewakkerd door de exploitanten van terrassen, boten, taxi’s of gidsen die hondsbrutaal de stoep en straat inpikken, of horecaexploitanten die snacks en drank verkopen zonder zich druk te maken over afval of lawaai. Waar vroeger de veiligheid de motivator was van het schouwen, zou je nu kunnen zeggen dat voornamelijk de leefbaarheid in de buurt ons bezighoudt.’

Hapsnap
Van der Krieke verwijt de gemeente en de politie opnieuw dat die in de loop der jaren geen mechanisme hebben ontwikkeld om snel te reageren naar aanleiding van de constateringen van de schouwen: ‘Ik zie dat de buurt inmiddels langzaam terugzakt naar rood en paars. Toch wordt er erg hapsnapbeleid gevoerd. Dat maakt me soms wel schouwmoe. Ontwikkelingen gaan steeds sneller. Dan is het logisch dat daar ook sneller op wordt gereageerd.
Op de lange termijn wordt niets gedaan met onze informatie, wat in de kern eigenlijk onvergeeflijk is. Ik besef dat de werkdruk hoog is en dat er grenzen zijn aan de capaciteit bij de gemeente en politie, maar de data liggen simpelweg voor het oprapen en daar kun je beleid op maken dat effectiever is en dus de werkdruk vermindert.’
Schölvinck vindt een grote meerwaarde van het gezamenlijk schouwen dat de deelnemers met elkaar in gesprek blijven. Alle partijen moeten op de Wallen nog beter gaan samenwerken, maar dat geldt dan vooral ook voor de partijen die nog niet bij de buurtschouw zijn betrokken, zoals horecaondernemers. ‘We moeten weer terug naar een groene periode. Een coffeeshophouder zou welkom zijn om mee te lopen. Groen is niet alleen als de kleur van wiet, maar ook van hoop in bange dagen’, lacht Schölvinck.

Geïnteresseerd om eens mee te lopen met een schouw? Mail dan naar redactie@oudebinnenstad.nl.

 

Geen reactie

Laat een bericht achter

E-mailadressen worden niet gepubliceerd.

VOLG ONS OP