‘Bewoners klagen niet voor niks’

‘Wanneer bewoners klagen, dan is daar een goede reden voor’, zegt Janny Alberts, directeur van nv Zeedijk.
‘Je moet goed luisteren naar bewoners. Zij kennen de getijden van de stad. Zij verblijven er 24 uur per dag. Ik begrijp het niet als bewoners het advies krijgen om maar ergens anders te gaan wonen als iets ze niet bevalt.’
Voor Alberts is het een rampscenario als bewoners massaal zouden wegtrekken.

Volgens Alberts is een gezonde stad van bewoners en ondernemers samen. En waar plannen worden ontwikkeld voor winkeldiversiteit en marketingcampagnes de stad steeds aantrekkelijker maken voor nog meer bezoekers, komen de bewoners vaak in het gedrang. Daarom wil zij voor deze laatste groep een lans breken. Alberts: ‘Dat bezoekers Amsterdam een fijne en gezellige stad vinden, wordt mede ingegeven doordat er wordt gewoond. Kijk maar eens naar nieuwe winkelcentra waar niet boven wordt gewoond. Daar gebeurt niets meer na sluitingstijd en heeft men een permanente zorg om het leuk, vernieuwend en veilig te houden.’

Vastgoedeigenaren
Volgens Alberts is er nog te weinig besef hoe de leefbaarheid van de stad kan worden gewaarborgd.
Want er moeten niet alleen bewoners wonen, maar het moet ook een aangenaam leefklimaat zijn. ‘Als je daarover nadenkt, heb je het niet alleen over maatregelen op straat, maar bijvoorbeeld ook over geluidsisolatie van woningen.’ Volgens Alberts moet je dus niet alleen aankloppen bij de politiek, maar ook heel fundamenteel bij vastgoedeigenaren.
‘Als je thuiskomt vanuit de soms helse drukte van de binnenstad moet er, bij wijze van spreken, in het trappenhuis al rust heersen.’ Verhuur van woningen aan derden via Airbnb is voor Alberts dan ook een gruwel. Want als woningen zo verkapte hotelkamers worden, weet je niet meer wie er naast je woont. Als het begrip buren zo zijn betekenis verliest, raak je de samenhang in je gemeenschap in no-time kwijt.

Hechting
‘En als je die samenhang dreigt te verliezen, is het niet minder dan noodzakelijk dat bewoners daarover aan de bel trekken’, zegt Alberts. ‘Zij weten best dat wonen in een binnenstad een kwestie van geven en nemen is, en dat je niet klaagt over het minste of geringste. Juist daarom zijn signalen van bewoners zo waardevol. Als zij klagen, weet je dat er echt iets mis is. Als je daar niet naar luistert, zie je dus belangrijke zaken over het hoofd.’
Je moet volgens Alberts juist aan bewoners vragen hoe het eventueel anders of beter kan. ‘Blijf praten, communiceer, luister, en begrijp dat juist de bewoners van de stad zorgen voor diversiteit waardoor ook de dokter, de bakker en de schoenlapper blijven. Wanneer die verdwijnen en de stad zich enkel richt op de toeristen, raken zij elke hechting kwijt.’
Alberts is niet bang dat bewoners de binnenstad eenvoudigweg zullen verlaten. ‘Maar om de bewoners in de binnenstad te houden, moet je de binnenstad voor de bewoners behouden. Het cement van politiek, bewoners, verstandige ondernemers en vastgoedeigenaren heeft stevig onderhoud nodig. Als de bewoners daaruit wegvallen, houd je een lege huls over. En dan is de stad niet alleen haar balans, maar ook haar hart kwijt.’

Geen reactie

Laat een bericht achter

E-mailadressen worden niet gepubliceerd.

VOLG ONS OP