Op het pleintje dat je de tijd doet vergeten

QUARTIER PUTAIN

Op de gevel staat nog steeds vertrouwd ‘Quartier Putain’, maar onlangs is het café in andere handen overgegaan. Hoewel putain in Frankrijk veelvuldig wordt gebruikt om ongenoegen te verwoorden, verwijst het hier natuurlijk naar het oudste beroep. Een naam dus die de lading dekt als pleisterplaats in de hoerenbuurt.

Martijn Grevelink en Erik Kolkman (elk 30 jaar oud) zetten de onderneming nu met veel enthousiasme en jeugdig elan voort.  Via de ondernemersvereniging van het Oudekerksplein zijn ze hier neergestreken met de bedoeling om meer kwaliteitshoreca naar de Wallen te brengen.

Martijn deed de Hogere Hotelschool in Den Haag maar is al sinds zijn dertiende in de horeca werkzaam: ‘De geur van koffie, gerinkel van glaswerk, het mensen naar de zin maken, dat is horeca zoals het bedoeld is.’
Een ommetje door de buurt leerde beiden al heel snel waaraan behoefte bestaat in deze buurt, want er is hier overduidelijk veel te veel ‘horeca-van-hetzelfde’ voor hetzelfde soort toeristenpubliek.

Quartier Putain telt twee verdiepingen. Een smal trappetje brengt je naar de eerste verdieping. Daar, zittend aan het raam, heb je zicht op het pleintje dat je de tijd doet vergeten.
Het is een heel bijzondere plek aan het Oudekerksplein. Aan de ene kant bevindt zich kindercrèche Juliana, en aan de andere kant zijn er acht ‘ramen met dames’. Voeg daarbij nog als overbuur de oudste kerk van Amsterdam die je de uren vertelt, gratis trakteert op het carillon en op zondagmorgen het luiden van de klokken.
Martijn en Erik hebben met alle drie de buren een uitstekend contact. Ze hebben hun ziel en zaligheid aan de zaak verpand en zijn beiden van acht uur ’s morgens tot sluitingstijd aanwezig. Dat vinden ze heel belangrijk. Ze serveren een feestelijk ontbijt en perfect gezette koffie met home-made appeltaart. Er is een bescheiden kaart voor de avond met lekkernijen van Vincent (van de Nieuwmarkt).
Zodra het kan gaat het terras open. Met een mooi glas wijn is het ineens uren later en denk je: ‘ik moet nu toch echt gaan!’
De oplettende bezoeker ziet dat hij zich op het Drs. P-Plein bevindt. Op 20 augustus 2015 is het pleintje onofficieel, maar feestelijk naar zijn geliefde stamgast vernoemd. Drs. P beschrijft hoe aan de burgwallen ‘s avonds laat ‘bij een hemel zo zacht als fluweel’ af en toe ‘een geur van kaneel’ uit een pakhuis ontsnapt. ‘En het donkere water, verstild in de gracht, weerspiegelt de rust van de komende nacht.’ Die sfeer kunt u ook ervaren bij Quartier Putain.

Geen reactie

Laat een bericht achter

E-mailadressen worden niet gepubliceerd.

VOLG ONS OP