Metje Blaak en Xaviera Hollander: ‘Compenseer de raamprostituees’

EVELINE VAN DIJCK

Joelen, staren, uitschelden, voor de ramen blijven staan, spugen en stiekem foto’s maken. Maar een bezoek brengen, ho maar.
Dagelijks trekken duizenden mensen langs de roodverlichte ramen op de Wallen. De sekswerkers erachter zijn verworden tot een toeristenattractie. Van geld verdienen via het uitoefenen van hun beroep is amper meer sprake.

‘Laat iedereen die de rosse buurt in het Wallengebied wil bezoeken vijf euro betalen. Dat was mijn voorstel, begin maart, toen ik meedeed voor 50+ voor de gemeenteraadsverkiezingen. De opbrengst komt ten goede aan de sekswerkers. En als iemand wél een prostituee heeft bezocht, moeten we een discrete manier vinden om die vijf euro als borg te retourneren’, vertelt Metje Blaak.
Blaak sprak kort daarna met Xaviera Hollander. ‘Ze steunde het plan direct. Samen zijn we op onderzoek uitgegaan in de buurt. Maar 50+ kwam niet in de raad en het idee werd niet verder opgepakt.’

Entree vragen
Blaak zette haar plan in september nogmaals uiteen via Radio 1. Hoewel het moeilijk praktisch uitvoerbaar lijkt, levert het wel de nodige reacties op.
Ene Dong330 reageerde via internet:
‘Onzalig plan om entree te heffen. Want wat als je erdoorheen wilt lopen omdat het de snelste route naar huis is? Beter is: de Wallen opheffen, en de panden renoveren en verkopen aan personen die in de oude binnenstad willen wonen.’
In de lezersrubriek van Het Parool opperde buurtbewoner Ton Jacobs al eens eerder het voorstel om een proef te nemen door de ramen een poosje te sluiten en dan de toeloop van toeristen te meten. Jacobs vroeg zich af: ‘Is het nodig dat de prostituees achter een raam staan en in het weekend vooral fungeren als een toeristenattractie? Dat is toch een beetje mensonwaardig. Hoort dit wel bij een beschaafde samenleving?’
‘Mensonwaardig is het zeker’, meent Blaak. Het sluiten van de rosse buurt op de Wallen ziet zij niet zitten, maar ze acht het niet onmogelijk dat het er als noodgreep nog eens van komt als het zo doorgaat.
Vanuit de stichting De Rode Draad is ze nauw betrokken geweest bij het prostitutiebeleid in diverse steden. Blaak: ‘In Arnhem hadden ze nooit gedacht de prostitutie uit het Spijkerkwartier weg te krijgen, maar het is toch gelukt. Hetzelfde hebben we gezien bij het sluiten van de sekswerkboten in Utrecht. Maar: Amsterdam zonder Wallen, is als een stad zonder ballen’.

Uitpezen
Metje Blaak en Xaviera ‘Happy Hooker’ Hollander hebben beiden ruime ervaring in de sekswerkbranche. Naar eigen zeggen oefenden zij hun beroep altijd met veel plezier uit.
‘Er was wel een verschil tussen ons hoor’, lacht Metje. ‘Xaviera zat vooral als madam met chique zakenlui in New York, terwijl ik in de Achterhoek werkte met boeren. Toen ik begon heb ik op de Wallen nog wel een paar maanden achter het raam gestaan. Dat was in 1975 in de Bloedstraat. Ik zat in de modebranche en werkte als mannequin en via een klant die me wilde betalen voor seks, rolde ik er in. Op de Wallen was er toen nog geen tsunami van bezoekers.
Ik leerde de trucjes en de kneepjes van het vak van een oudere hoerenmadam. Dingen waar je niet aan denkt. Bijvoorbeeld: ga nooit met je rug naar de klant staan, laat je sleutels niet slingeren. Probeer bij penetratie een standje, dan kun je meer geld vragen. Maar wat belangrijker is: de missionarishouding waarbij je onder ligt, is de gevaarlijkste houding die er is! Tegenwoordig worden de meisjes zo voor de leeuwen geworpen. Ze weten meestal van niks. Ze staan al vrijwel naakt, uitpezen is er nauwelijks bij en je kunt je afvragen hoe ‘vrijwillig’ het allemaal is …’

Toeslag heffen
Blaak en Hollander staan erom bekend op te komen voor sekswerkers. Zij zien met lede ogen de verloedering van de Wallen en de verslechterende positie en inkomsten van raamprostituees.
Zelf kijken zij terug op een prettige sekswerkcarrière. Hollander publiceerde in 1971 haar bestseller The Happy Hooker. Het was de eerste keer dat een sekswerker/madam de stilte over het vak doorbrak. Tot begin jaren tachtig was Hollander de enige woordvoerder op het gebied van prostitutie die uit de branche zelf kwam.
Tegenwoordig wordt er door menigeen aan getwijfeld of de Happy Hooker nog wel bestaat, en heerst er ongeloof of iemand wel vrijwillig voor sekswerk kiest.
Blaak schreef in haar autobiografie Wij, Metje Blaak (2013) ook vrijmoedig over haar ervaringen en hoe ze ertoe kwam om sekswerker te worden. ‘Xaviera en ik vinden het een geweldig beroep’, zegt Blaak, ‘hoewel er zeker ook grote misstanden zijn.’ Misstanden maakte ze van dichtbij mee in de tijd dat ze woordvoerster was van de in 1985 opgerichte stichting De Rode Draad, die als doel had de positie van sekswerkers te verbeteren.
Nu haar idee om entree te heffen bij bezoek aan de Wallen van de baan is, zou je eraan kunnen gaan denken om een toeslag te heffen bij de touroperators die het Wallengebied bezoeken. Het extra geld zou dan naar de sekswerkers kunnen gaan.
‘Het is een optie’, zegt Blaak, ‘om zo prostituees te compenseren voor het verlies aan inkomsten. Zij zijn vaak de attractie voor touroperators en spekken de kas van gidsen, maar ze houden er niets aan over. Integendeel. De drommen kijkers jagen niet alleen potentiële, maar ook vaste klanten weg. Die willen niet beloerd en uitgejoeld worden bij binnenkomst of vertrek.’

Basisinkomen
Er zijn miljoenen Wallenbezoekers. Mensen vergapen zich aan de prostituees, maar het is kijken, kijken, niet kopen. Sekswerkers op de Wallen zijn het langzamerhand beu om hier nog langer te werken.
Blaak: ‘Als het zo doorgaat, is dat het einde van de rosse buurt op de Wallen. Het aantal ramen is al danig teruggebracht en het gebied is kleiner geworden. De klandizie blijft weg. De raamprostitutie heeft al veel concurrentie doordat klanten via internet naar thuiswerkers verdwijnen en anderszins. Door de hordes bezoekers is het vrijwel onmogelijk van achter je raam je vak uit te oefenen. Het is dus de hoogste tijd om in te grijpen.’
Blaak broedt nu op het idee om prostituees een basisinkomen te geven van, zeg, om te beginnen 500 euro per maand. Zij trekken immers de toeristen aan en brengen bij iedereen geld in het laatje. Blaak: ‘De vrouwen die al jaren zitten, daar moeten we mee beginnen. Die zien hun klandizie de laatste jaren achteruit hollen.’
Blaak wil het nieuwe plan uitwerken met betrokkenen. Intussen heeft Blaak met haar plan meer publiciteit gekregen en stapt binnenkort met haar plan naar de gemeente. ‘Het moet wel haalbaar zijn. En vooral: het geld moet bij de juiste vrouwen terechtkomen.’

Geen reactie

Laat een bericht achter

E-mailadressen worden niet gepubliceerd.

VOLG ONS OP