Jan Ott en de wederopstanding van de Zeedijk

Jan Ott stond met zijn café De Kletskop mede aan de basis van de wederopstanding van de Zeedijk. Na ruim dertig jaar kroegleven is hij met pensioen. Het populaire café op de hoek van de Zeedijk en de Sint Olofsteeg gaat door onder dezelfde naam, maar met een nieuwe eigenaar.

Het verhaal van Café De Kletskop begint rond 1984, in de tram richting Osdorp. Of misschien al eerder, toen student sociale geografie Jan Ott met zijn voetbalteam in een kroegje in Leuven zat. ‘De sfeer was er zo ontzettend leuk dat ik dacht, ik wil zelf een kroeg beginnen’, vertelt Ott, die tot dan toe over geen enkele ervaring in de horeca beschikte.
Terug in Amsterdam begon het zoeken naar een geschikte plek. Daarmee komt het verhaal weer op de tram naar Osdorp, waar Ott destijds in een studentenflat woonde. ‘Ik zat in die tram een informatiekrantje van de gemeente te lezen en zag toen een oproep staan. Ze zochten naar startende ondernemers die met een voorkeursbehandeling iets wilden beginnen op de Zeedijk.’
Ott kende als vanzelfsprekend de slechte reputatie van de dijk. ‘Het was zo slecht, het kon alleen maar beter worden’, zegt Ott. ‘Bovendien waren er plannen voor een hotel op de kop van de dijk, wat me heel goed leek.’

Drugs
Met een haastig geschreven ondernemersplan meldde Ott zich een week na de tramrit op het stadhuis aan de Oudezijds Achterburgwal. Hij mocht een locatie aanwijzen op de plattegrond en het werd het oude Emile’s Place: ooit het rotte hart van de drugsproblematiek, maar sinds begin jaren tachtig dichtgetimmerd. ‘Het was een complete bouwval, net als alle andere panden daar, maar het lag heel gunstig op de hoek’, licht Ott zijn keuze toe.
Toch moest hij nog een paar jaar geduld hebben. De panden rond de Olofspoort wachtte nog een grondige renovatiebeurt. Pas in 1988 ging De Kletskop open, nadat het lokaal dienst had gedaan als veredelde bouwkeet voor het Barbizonhotel. ‘Het was nog even spannend,’ zegt Ott, ‘want de inmiddels opgerichte NV Zeedijk wist van geen afspraak. Ze zaten ook niet te wachten op een café. Dat zagen ze toch te veel als risico, in verband met drugsoverlast. Gelukkig had ik destijds alles op papier laten zetten.’
Dat drugsverleden van de plek bleef De Kletskop nog enigszins achtervolgen. Zelfs tien jaar na de sluiting van Emile’s Place meldden zich nog ongure types die op zoek waren naar een dealer, en de dijk was sowieso nog niet gevrijwaard van junks. Maar Ott had zich goed voorbereid: ‘Ik kwam vaak op de Zeedijk, nog voor de tijd dat De Kletskop openging. Zo hielp ik de Zondagsschilders met het neerzetten van de stoelen op de schilderlocaties. Op die manier leerde ik een hoop vaste drugsverslaafden en dealers kennen. Daardoor heb ik nooit problemen gehad.’

Kleinkunst
Geen junks dus in De Kletskop, maar wel buurtbewoners. En veel studenten, vooral van de kleinkunstacademie, die de nabijgelegen Nieuwmarkt als nieuwe hotspot hadden ontdekt.
‘Op een Koninginnenacht kwam Johan Hoogeboom, programmeur van de Engelenbak, samen met zanger David Vos het café binnen. Hij vroeg of ze wat mochten spelen. Binnen tien tellen hadden ze de stampvolle kroeg stil. Een paar weken later kwam hij terug, met de vraag of hij voortaan optredens van aanstormend talent mocht organiseren.’
Zo was Café Chantant geboren – niet te verwarren met het latere Café Chantant in Zeppos. De tweemaandelijkse avonden trokken ook veel publiek van buiten de buurt en daarmee was de naam van De Kletskop gevestigd. NUHR trad er in z’n begintijd op, maar ook gevestigde namen als Brigitte Kaandorp en Bram Vermeulen. Later werden de optredens wat minder structureel, maar het bleef hier altijd een pleisterplek voor muzikanten.
In de loop der jaren werd het publiek gemiddeld wat ouder. Er kwamen ook steeds meer toeristen, maar het café bleef ook altijd nadrukkelijk een buurtfunctie houden.
Ooit werd in De Kletskop, dertig jaar geleden, de allereerste redactievergadering van d’Oude Binnenstad gehouden. Nu is het café overgenomen door (bijna-)buurtgenoot en coffeeshophouder Michael Veling, die al jaren stamgast is in De Kletskop.
Ott is hier na de overname op 1 maart nog even blijven werken, maar is nu dan toch echt helemaal weg uit De Kletskop. ‘Ik kon gewoon nog geen afscheid nemen. Maar nu is het voor mij echt klaar.’

Geen reactie

U kunt geen reactie achterlaten

VOLG ONS OP