City Records: ‘Het is net als postzegels verzamelen’

Alweer zo’n acht jaar geleden keek Jasper Derksen naar zijn flinke collectie vinylplaten en maakte een wel heel dappere afweging: ga ik na een reorganisatie bij de bank verder in de bankwereld, of gooi ik het roer om en ga ik iets met mijn passie doen? Rond zijn veertigste besloot hij voor het laatste te kiezen. Dat werd City Records op Geldersekade 100 A.

Derksen begon in wat nu het Aziatische MAI Hotel is, ook op de Geldersekade. Dat was toen een Chinees warenhuis met kleine winkelruimtes. ‘Ik kwam daar in een soort antikraakconstructie, voor een prikkie. Het zou voor ongeveer een jaar zijn, maar toen eindelijk de vergunningen voor het hotel rond waren kwam de buurt in opstand, waardoor ik langer kon blijven zitten. Ik heb om te beginnen in België een collectie van 1500 elpees aangeschaft, kringloopkwaliteit, dus bagger, maar het ging me om het plaatje van een winkelruimte met volle platenbakken.’
De winkel heeft twee jaar in de kleine ruimte gezeten. Daarna hoorde Derksen dat een kunstgalerie op nummer 100 er mee ging stoppen. ‘Ik heb toen NV Zeedijk aangeschreven en gevraagd of ik de winkelruimte mocht huren.’

Hek van de dam
Derksen is blij dat er ook veel andere platenzaken in de buurt zitten: Record- Friend, Vintage Voodoo, Red Light Records, Black Gold, Zwart Goud en Mary Go Wild.
‘Want dan komen dagjesmensen een rondje doen. Je hebt toch allemaal net weer wat andere dingen staan. Mijn ding is Jazz, maar ik heb ook veel blues, rock, pop, soul, wereldmuziek en ook wat klassiek. Ik heb alleen geen house en dance. Als ik alleen mijn eigen hoek, Jazz, zou hebben zou ik het niet redden.’
Hij is trots op zijn winkelvoorraad: ‘Die heb je niet in korte tijd, dat bouw je langzaam op. Net zoals je dat doet met het opbouwen van een goede klantenkring.’
Zelf is Derksen eigenlijk van de cd-generatie. ‘Toen ik mij echt in muziek ging verdiepen was dat al in het cd-tijdperk. Pas vanaf 2000 ben ik weer platen gaan kopen. Toen was er een eerste opleving van plaatjes. Ik kocht in die periode mijn eerste platenspeler en toen was meteen ook het hek van de dam. Ik kocht alles wat los en vast zat, omdat ik heel veel leuk vind.’

Godsvermogen
Eind jaren negentig tot ongeveer 2005 werd er heel weinig op vinyl geperst. Dat er toen überhaupt nog vinyl geperst werd kwam voornamelijk door de dj’s in de dance scene, die met vinyl bleven draaien. Ook kwamen er nog wel wat andere muziekstromingen uit op vinyl, maar de oplages uit die periode zijn heel laag en van sommige albums zijn er zelfs helemaal geen persingen uit die tijd. Dat is dus zwart goud. ‘Vinyl uit die periode en in goede staat’, zegt Derksen, ‘dat is nu een godsvermogen waard omdat er zo weinig van zijn.’
Een aantal jaren geleden was de vinylhype echt op z’n hoogtepunt en werden er door de platenindustrie enorm veel platen (her)uitgegeven. Het is soms ook een vreemde markt. ‘Ik denk dat de industrie zichzelf een beetje in de voet heeft geschoten, door voornamelijk op jong publiek te mikken en soms wel 25 euro te vragen voor platen waarvan je het origineel voor 2 euro nog niet kwijtraakt.’

‘The devil is in the details. Collectors, dat zijn freaks. Het is net als postzegels verzamelen’, vindt Derksen. ‘Sommige mensen kopen de eerste persing, en vervolgens ook de goedkope heruitgave of de cd om zelf te draaien. En die elpee komt nooit meer de kast uit.’ Ach, je bent liefhebber of niet.

TEKST: HANS VAN DAALEN

Geen reactie

U kunt geen reactie achterlaten

VOLG ONS OP